Polecamy strony

Uroczystość Wniebowzięcia NMP

15 sierpnia obchodzimy największe święto maryjne – uroczystość Wniebowzięcia NMP, zwaną również świętem Matki Bożej Zielnej (Polska) lub Matki Boskiej Korzennej (Czechy). W tym dniu czcimy Maryję, która została wzięta z ciałem i duszą do nieba.

Dogmat o Wniebowzięciu NMP został ogłoszony przez papieża Piusa XII konstytucją apostolską Munificentissimus Deus 1 listopada 1950 r. Najbardziej istotny fragment papieskiego orzeczenia brzmiał: „…powagą Pana naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła i Naszą, ogłaszamy, orzekamy i określamy jako dogmat objawiony przez Boga: że Niepokalana Matka Boga, Maryja zawsze Dziewica, po zakończeniu ziemskiego życia z duszą i ciałem została wzięta do chwały niebieskiej”.

W konstytucji apostolskiej Pius XII stwierdza, że Pismo Święte ukazuje Maryję jako całkowicie zjednoczoną z Jezusem i dzielącą Jego los. Stąd wydaje się niemożliwe, aby po zakończeniu swojego ziemskiego życia, Maryja mogła być w jakikolwiek sposób oddzielona od swego Syna.

Znaczenie Wniebowzięcia Maryi

Warto w tym miejscu wskazać najważniejsze prawdy, jakie niesie ze sobą dogmat o wniebowzięciu:

•Ukazuje ostateczne konsekwencje fiat Maryi – jej pełnego oddania się Bogu, pokornego zawierzenia całego swojego życia.
•Przypomina o wartości ludzkiego ciała. Także ciało ludzkie jest przeznaczone do zbawienia. Dogmat przestrzega przed niebezpiecznym dualizmem, który wskazywałby, że tylko dusza powinna być przedmiotem troski.
•Wniebowzięcie Maryi jest zapowiedzią naszego przyszłego zmartwychwstania i uwielbienia z duszą i ciałem. Można powiedzieć, że Maryja przedstawia doskonałość, która musi się rozwinąć we wszystkich wierzących.
Ogłaszając dogmat o Wniebowzięciu NMP, Kościół nie wypowiedział się w ogóle na temat śmierci Maryi, pozostawiając tę sprawę otwartą. Zdecydowanie więcej argumentów teologicznych przemawia za tym, że Maryja umarła i wtedy została wzięta do nieba. Przemawia za tym również starożytna tradycja, zwłaszcza Kościoła wschodniego, i pierwotna nazwa święta – Zaśnięcie Maryi, co sugeruje łagodną śmierć, bez konsekwencji, jaką jest rozkład ciała.

Skąd się wzięło to święto?

Pomimo tego iż dogmat został ogłosznony dopiero w połowie XX wieku, a na temat Wniebowzięcia nie posiadamy żadnych wyraźnych źródeł z pierwszych wieków patrystyki, uroczystość ta obchodzona była w Kościele już od V wieku. Początkowo była ona nazywana Przejściem lub Zaśnięciem NMP, dopiero w VII wieku rozpowszechniła się jej obecna nazwa.

Temat końca życia Maryi pojawia się po raz pierwszy u Epifaniusza z Jerozolimy (ok. 377 r.), który odpowiadając na pytanie o koniec ziemskiego życia Maryi, stwierdził, że musiało to być zakończenie „godne Matki Boga”. Pierwsze teksty bezpośrednio o Wniebowzięciu NMP pojawiają się u greckich Ojców Kościoła i pisarzy kościelnych (VII-VIII w.): św. Jana Damasceńskiego, św. Germana i św. Andrzeja z Krety.

Fakt istnienia grobu Maryi oraz jej wzięcia do nieba po śmierci razem z ziemskim ciałem potwierdzają wykonane w II połowie XX w. wykopaliska archeolgiczne B. Bagattiego w jerozolimskim kościele Getsemani. Świątynia ta tradycyjnie była uznawana za miejsce pogrzebania Matki Jezusa. Grób, który się tam znajduje pochodzi z I w. po Chrystusie i nie ma w nim żadnych śladów zwłok. Za to odpowiada idealnie opisowi grobu z syryjskiego apokryfu z II-III wieku, który relacjonuje wniebowzięcie Maryi. Jak twierdzi archeolog, prawdopodobnie po swej śmierci Maryja została złożona w tym właśnie grobie, w pobliżu miejsca, gdzie Jezus modlił się krwawym potem przed swoją śmiercią. Wkrótce grób stał się miejscem tajemniczych wydarzeń – ich finałem było to, że ciała Maryi w grobie już nie było. Dlatego też grób uczyniono miejscem kultu, a świadczy o tym fakt, że nikogo już w nim nie pochowano.

Poświęcenie plonów

W Polsce i w krajach europejskich Matkę Boską Wniebowziętą czci się jako patronkę ziemi i wszelkiej roślinności. Od IX wieku w tym dniu poświęca się w kościołach zioła, kłosy zbóż, kwiaty i owoce, natomiast rolnicy w tym dniu składają Bogu podziękowania za zboże oraz inne plony ziemi.

W całym kraju święto jest obchodzone bardzo uroczyście, jednak największe obchody mają miejsce w Kalwarii Zebrzydowskiej, gdzie odbywają się inscenizacje Zaśnięcia Maryi oraz jej Wniebowzięcia, a także na Jasnej Górze, dokąd zmierzają pielgrzymki z całej Polski.

Dzień Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, decyzją komunistycznych władz, w 1955 roku przestał być dniem wolnym od pracy. W maju 1989 roku Sejm RP przywrócił to święto jako dzień ustawowo wolny od pracy.

Najświętsza Maryjo, któraś przez wzgląd na swe zjednoczenie z Bogiem została z ciałem i duszą wzięta do nieba – wstawiaj się za nami, abyśmy wpatrując się w Twój wzór stawali się podobnymi do Ciebie w ten sposób kroczyli drogą zbawienia. Dodawaj nam sił i odwagi do pokornego wypełniania woli Bożej. Królowo Wniebowzięta, módl się za nami.

Anna i Paweł Pomiankowie

Źródła:
Ks. S. Budzik, Maryja w tajemnicy Chrystusa i Kościoła, Tarnów 1997, s. 104-112.
J. Salij OP, Wniebowzięta, [w:] tegoż, Matka Boża – Aniołowie – Święci, Lublin 2009, s. 36-40.
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, http://brewiarz.pl/czytelnia/swieci/08-15a.php3.
15.08.2011 – Święto Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, http://emkom.republika.pl/nmp.html.
Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, http://www.encyklo.pl/.

 [1] 

Powrót

Wyszukiwanie

Spacer po kościele

Dzisiaj jest

środa,
22 listopada 2017

(326. dzień roku)

Zegar

Liturgia słowa

Czytania:

  • Ewangelia:

Sonda

Z czego słyną Kołaczyce?

Z wód zdrojowych.

Ze sprzedaży wąsów.

Z drewnianego rowera.

Z tycznej cebuli.

Z Radia Internetowego

Z Telewizji Internetowej


Dźwięk



Licznik

Liczba wyświetleń:
9995722